Poprzedniej nocy obudził mnie podejrzany dźwięk. Nic głośnego, coś jakby skrobanie ciche, ale nie wiadomo po czym. Nieustępliwe i niepokojące, zdecydowanie dźwięk spoza katalogu znanych i nocą akceptowalnych. No to wstałam. W przedpokoju natknęłam się na przytuloną do odkurzacza Ziuzię z miną mówiącą "ja nie mam z tym nic wspólnego". Z pokoju, z którego dochodził podejrzany dźwięk, czmychnęła jeszcze bardziej podejrzana Tosia. Ja mimo, że już chodziłam, to jeszcze nie całkiem oprzytomniałam, do pokoju nie zaglądałam, tylko zamknęłam drzwi i wróciłam do łóżka. No i dobrze zrobiłam, bo gdy rano weszłam do tego pokoju, to zrobiło mi się słabo, a tak to przynajmniej spokojnie resztę nocy przespałam. Okazało się, że stojąca, a właściwie już leżąca, na biurku doniczka z hoją praetorii została wybebeszona, a wszystkie papiery utytłane ziemią. Z takiej doniczki to bardzo dużo ziemi jest, nadspodziewanie dużo. I ona, ta ziemia bardzo dobrze wchodzi do koszulek w segregatorach, których na biurku też było dużo. I książek było dużo. I papierów luzem. I wszędzie ziemia. I jak sprzątałam w nerwie, to jeszcze obsypywałam okolice dotąd nieobsypane. Tak więc poranek miałam upojny, nawet kawa była zbędna, bo ciśnienie od razu mi się podniosło. Tosia zaś średnio była speszona. Pewnie jakby ją zapytać o przebieg wypadków, to by odpowiedziała, że broniła domu przed ninją albo innym pająkiem. Poprzedniej nocy też mnie obudziła, przyczyną był kłaczek. Kto ma kota, ten wie, o co chodzi. A kto nie ma, to i tak nie chce wiedzieć.
Ani ziemi, ani tego drugiego nie obfociłam, więc będzie tylko opryszek z doniczką i bez doniczki w tle, czyli leżąca niewinność:
A takiej postawy bym oczekiwała w zaistniałych okolicznościach:
Ja nie wiem, o co Ci chodzi? Jakieś tam durne doniczki, przeszkadzają i tyle, tylko parapet zajmują.
OdpowiedzUsuń;)
A nocą to już szczególnie przeszkadzają. Głupie doniczki.
UsuńNocą to wszystko przeszkadza szczególnie. Jak Ty nic nie wiesz!
Usuń